เงาดำปริศนา

วันนี้เป็นวันแรก ที่ผมเดินทางมาที่จังหวัดนครราชสีมา ปฏิบัติหน้าที่ของเซลล์นอกพื้นที่ครั้งแรก

เนื่องจากยังเป็นมือใหม่ รายได้ก็ไม่เยอะ ผมจึงเลือกที่จะพักบ้านเพื่อนที่ห่างจากตัวเมืองไม่มาก ซึ่งเมื่อมาถึง ผมก็ตกใจกับสภาพบ้านนิดหน่อย เพราะเป็นบ้านชั้นเดียวเก่า ๆ ที่ดูแล้วน่าจะอยู่กันมาหลังเดียวไม่เคยย้ายเลยตั้งแต่รุ่นทวดมันก็เป็นได้

เพื่อนผมออกมาต้อนรับข้างหน้าอยู่แล้ว ยืนเกาะรั้วไม่เข้าบ้าน ผมถามมันว่า มารอนานรึยัง
‘นานแล้ว กูรอจนเมื่อยละเนี่ย’ เพื่อนตอบ
‘เมื่อยแล้วมึงยืนทำไมวะ’ ผมถามกลับ
‘กูรอนั่งเกาะรั้วแล้วไม่เวิร์คว่ะ’ เพื่อนยืนยัน

…ใช้ได้ …ใช้ได้

แต่ด้วยเรื่องนี้เป็นเรื่องสยองขวัญ เราจึงไม่ควรตลกมากไปกว่านี้

เพื่อนผมเปิดประตูไม้บานใหญ่ กะด้วยสายตาก็น่าจะกว้างสักสามเมตร
“ผมถามมันว่า จำเป็นเหรอ ที่ต้องกว้างขนาดนี้”
“กูต้องคอยขนของบางอย่างเข้าๆออกๆว่ะ ธุรกิจที่บ้าน”
‘อะไรวะ?’
“โซฟา” มันตอบ
‘มึงรู้มั้ยว่ามันหมุนหามุมแนวยาวเข้าไปได้”
‘…’

เพื่อนผมไม่ตอบ ผมไม่คิดว่ามันคิดว่าผมสอดรู้ แต่มันน่าจะโง่จริงๆ

แอ๊ดดดดดดดดดดด เสียงประตูบานใหญ่ค่อยๆเปิดออก
‘ทำไมเสียงแอ๊ดขนาดนี้วะ’ ผมถาม
“ไม่รู้ว่ะ แต่กูชอบเสียงน้าเล็ก คาราบาวมากกว่า’
ณ วินาทีนั้นผมคิดว่า ทำไมนะกูถึงต้องมาตลกกับมึง ทั้งๆที่มันเรื่องสยองขวัญแท้ๆ

คืนนั้นเอง ผมนอนห้องเดียวกับมัน เป็นแค่เบาะที่วางกับพื้น
มีแต่พัดลม และหน้าต่างที่ปิดอยู่ ด้วยความเหนื่อยจากการเดินทาง ผมถึงหลับตาลงนอน
และนี่คือสิ่งที่น่ากลัวเกิดขึ้น

เวลาราว ตีสาม ผมรู้สึกเย็นวาบเป็นระยะ สลับร้อน ตอนแรกคิดว่าอากาศที่นี่อาจจะไม่ดี
จนกระทั่งค่อยๆเปิดตามาเจอกับเงาดำก้อนหนึ่งที่ปลายเตียง

“ใครอะ ไอ้บอย มึงเหรอ” ผมถาม เป็นครั้งแรกที่ผมพูดถึงชื่อเพื่อน
เงานั้นส่ายหน้าอย่างช้าๆ

ตอนนั้นผมเริ่มรู้สึกแล้วว่าไม่ใช่มนุษย์ เนื่องจากสัมผ้สได้ถึงความเย็นวาบเสียวสันหลังทุกครั้งที่สนทนากับเจ้าเงาดำ
“มึงต้องการอะไร”
เงาดำนิ่ง และค่อยๆ ส่ายหน้า

ผมถามไปอีกสองสามคำถามแต่ไม่ได้คำตอบ เวลานั้นคิดอะไรไม่ออกด้วยความกลัว จึงถีบไปที่เงาดำเต็มที่แล้วลุกออกมา

ไอ้บอยที่ควรจะนอนห้องผม วิ่งเปิดประตูเข้ามา พร้อมช่วยเหลือ
แล้วถามผมด้วยน้ำเสียงอันเย็นวาบว่า


“มึงถีบพัดลมทำไมวะ”

Please follow and like us:
0

One comment

Leave a Reply

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *